Malawi verslag 2 (16 t/m 23 september 2010)
Donderdagmorgen worden we wakker van twee druk pratende negerinnen die op de camping bladeren op hoopjes vegen en dat in een bos waar 1000den bomen staan. De ene negerin heeft zo’n enorme bos hout voor de deur dat het tijdens het vegen bijna de grond raakt en wortel schiet. We doen lekker rustig aan op de Thuchilla camping die mooi gelegen is tegen de berg Mulanje. Om 11 uur rijden we via een redelijk goede zandweg door het dorre landschap naar Zomba waar op de zeer verzorgde markt allerlei bonen worden verkocht en groente en fruit prachtig ligt opgestapeld.
De weg naar het Zomba plateau kronkelt omhoog en we zien onderweg vrouwen lopen met enorme bossen hout van wel 25 kg, maar dit keer, op hun hoofd. Het hout wordt in de bossen verzameld om te gebruiken voor vuurtjes om te koken of er wordt houtskool van gemaakt dat verkocht wordt.
Peter heeft op het Zomba plateau een huisje gehuurd omdat Elise morgen jarig is. We installeren ons alvast en een uurtje later komen Peter en Elise en haar ouders, die gisteren in Malawi zijn aangekomen. We willen gaan koken maar dan valt de electriciteit uit en moeten 2 uur wachten en vullen deze tijd met een drankje, nootje en praatje en gaan daarna gezellig met z’n achten eten.
Vrijdag 17 september wordt Elise luid toegezongen en ze pakt de cadeautjes uit die vanuit NL zijn meegenomen. We hebben vanaf het bergplateau een prachtig uitzicht op het dal; het is heerlijk zonnig en op deze hoogte van 1500 meter een aangename temperatuur van 25 graden. Het is vandaag een echte rustdag, ik maak mijn verslag af en we zoeken de foto’s uit van de eerste 2 weken. Voor 3 euro wordt een grote was gedaan en ’s middags doen we een loopje langs het stuwmeer. Het avondeten wordt gezamenlijk bereid en de garnalen en biefstuk van de barbeque smaken uitstekend.
Zaterdag nemen we afscheid van de kindertjes en doen in Zomba boodschappen. De supermarkt ligt vol met zeepstaven, tubes tandpasta, Blue Band margarine, grote zakken cornuco’s, balen rijst en meel en er worden in de bakkerij 100-den broden gebakken. In de kleinere plaatsen is dit het gebruikelijke assortiment maar in enkele grotere steden zijn in een paar winkels ook “westerse” spullen te krijgen. Ik probeer in een internetcafé mijn verslag te versturen op een traag werkende computer en als het bijna klaar is valt de verbinding weg en kan na een kwartiertje, heel geduldig wachten, weer vrolijk opnieuw beginnen.
We rijden naar het bekendste wildpark van Malawi bij Liwonde waar de entreeprijs voor 4 personen en 2 auto’s totaal slechts 18 euro bedraagt. Het is 34 graden en dan is het lekker om met open ramen te rijden en naar het wild te kijken, maar er zwermen 10-tallen horzels rond de auto die allemaal naar binnen willen. Wij doen de ramen dicht en de airco aan maar in de auto van onze vrienden doet de airco het niet en zij zijn meer op jacht naar horzels dan naar andere dieren. Als we een weggetje naar de Shire rivier nemen zien we veel wild en de eerste olifanten in dit park en we kunnen er redelijk dicht bij komen.
Tegen de schemering komen we aan bij het Mvuu camp waar we ons installeren, een kampvuur maken en buiten eten koken. Onze camper zit vol met muggen en we spuiten gif om zo de camper mugvrij te krijgen. De vorige keer heeft Joke dit gedaan, die nacht kreeg ze een allergische reactie en werd onder de rode bulten wakker die vreselijk jeuken. De volgende dag was het nog erger en haar gezicht is helemaal opgezet. We gaan naar het ziekenhuis en ze krijgt een injectie direct in haar ader en tabletjes. Zienderogen knapt ze op!
Zondag 19 september doen we een paar game drives, onze vrienden denken eerst dat dit een soort spel is, maar het woord game betekent ook wild in de betekenis van dieren en drive is niet drijven maar rijden, of te wel wij gaan met de auto dieren bekijken. We spotten veel vogels en apen en onderweg stoppen we om in de auto te ontbijten want je mag niet uit de auto ivm de vele olifanten. Dit wordt prompt bevestigd door 2 mannetje olifanten die een boompje ontwortelen omdat er zulke lekkere blaadjes en schors op zit. Op de camping drinken we koffie en gaan daarna in een boot met een gids de rivier op. Er liggen veel groepjes nijlpaarden rustig te dobberen maar ergens ander rollen en kruipen ze over elkaar heen of rennen met veel geproest en gespetter het water in om ons daarna met die kleine knikkeroogjes aan te staren. Moeder Nijl en dochtertje Nijltje kijken ons op de kant verbaasd aan en gaan dan weer te water.
Naast de 10 tallen hippo’s zien we ook heel veel vogels oa de grote Goliath reiger, de machtige visarend en vele uitvoeringen ijsvogels. Er staan ook een paar olifanten te drinken, te vreten en zich te besproeien met water of zand en dat allemaal met behulp van hun multifunctionele slurf. Als toetje van deze fantastische bootsafari zien we een grote krokodil van 6 meter die met zijn imposante wijd geopende bek ligt te zonnen.
’s Middags brengen we lezend en zonnend door en nemen af en toe een verkoelende duik in het zwembad. ’s Avonds eten we in het restaurant maar de prijs kwaliteit verhouding is duidelijk uit balans maar dit compenseren we door een meegebrachte fles wijn illegaal onder de tafel te nuttigen.
Maandagmorgen doen we om 6 uur nog een korte gamedrive maar zien niet zoveel wild als gisteren. Als we na het ontbijt echter naar de uitgang rijden zien we toch nog een grote groep olifanten en even later wel 25 buffels. We gaan op weg naar Lake Malawi en stoppen bij een souvenirmarkt want Hannie wil wat beeldjes kopen. Ze kan echter niet goed beslissen welke ze wil kopen, ze wordt door 8 zwarte verkopers omringd die allemaal hun waar aanprijzen. Tussen al die pik zwarte mensen valt de blonde Hannie erg op terwijl ze radeloos om zich heen kijkt want ze weet niet welke beeldjes ze moet kopen en hoe veel ze moet afdingen en ze wil ook niemand teleurstellen.
Uit armoede duikt ze de auto in en koopt dan bij de man die het dichtst bij het autoraampje staat de beeldjes. Om 3 uur zijn we bij de lodge/camping Palm Beach dat fraai gelegen is aan het grote Lake Malawi dat ca 350km lang en gemiddeld 50 km breed is. De dames doen een spelletje en de mannen proberen een elektrisch probleem op te lossen.
Dinsdag 21sepetember bezoeken we de Bolera Palm school van Rita die bij haar lodge een school is begonnen voor de kinderen uit de buurt. Joke en ik zijn hier vorig jaar ook geweest en waren onder de indruk wat Rita in een paar jaar heeft opgebouwd. Er zijn nu 3 klassen met elk 30 leerlingen; op de overheidscholen zitten soms wel 80 leerlingen als harinkjes in een ton en dan komt er van het onderwijs heel weinig terecht. De kinderen op de Bolera school krijgen naast goed onderwijs ook elke dag een maaltijd waardoor hun eenzijdige voeding, van hoofdzakelijk maïs, aangevuld wordt met de hoognodige proteïne. De school van Rita krijgt geen enkele subsidie en wordt gedeeltelijk door Rita bekostigd en is verder afhankelijk van donaties en we zullen haar ook dit jaar weer financieel te steunen.
We rijden daarna naar de camping de Fat Monkeys in Cape MaClear, de backpackers place aan het Malawi meer. We bezoeken daar het museumpje in het nationale park waar we uitleg krijgen over deze streek waar Livingstone zo’n 150 jaar geleden is geweest. Bij het museum is een gebouw met informatie over de dieren die in het park en in het meer voorkomen en er is een aquarium, dwz er staan ca 10 glazen bakken waar van de helft een scheur in het glas heeft en leeg staan. In de 5 andere zit smoezelig water met algen waardoor je nauwelijks een vis kan ontwaren. Het is gewoon te zielig voor woorden dat er geen enkel onderhoud wordt gedaan terwijl men er zat tijd voor heeft want we zijn de eerste bezoekers in 4 dagen. We nemen na dit enerverende bezoek een verfrissende duik in het meer en drinken daarna een koel biertje in de bar van de camping die aan het strand ligt en zien de bootjes van vissers op het water en mensen op het strand voorbij lopen terwijl de zon ondergaat.
Als ik woensdagmorgen om 6 uur uit bed kom loop ik naar het strand en wordt daar aangesproken door een jongen die boottochtjes regelt. Ik had gisteren al wat prijzen gehoord en onderhandel op mijn nuchtere maag totdat de prijs acceptabel is. Na het ontbijt en de koffie gaan we varen en zien bij een vissersdorp 10-tallen stellages waar massa’s sardientjes liggen te drogen.
Bij een eiland zien we 3 visarenden in een boom zitten, de stuurman gooit een vis in het water, die door een arend, al vliegend, met beide klauwen uit het water wordt geplukt. Daarna gaan we snorkelen, het is voor Hannie en Albert de eerste keer dat ze dat doen en het eerste half uur wordt er door Albert flink wat afgeproest maar de vele gekleurde visjes verzachten dit beginners leed. Joke laat horen dat je al snorkelend ook kan lachen en dat geeft een dusdanig geluid dat de aalscholvers van schrik opvliegen.
’s Middags lopen we langs het strand naar het vissersdorpje en worden weer vrolijk toegezwaaid en toegelachen door de kindertjes en zien hoe eenvoudig de mensen hier leven aan de kant van het water. ’s Avonds lopen we in het donker door het dorpje naar een restaurant van een lodge, het is niet bepaald fast food want het duurt bijna 2 uur voordat het eten op tafel staat maar het smaakt gelukkig goed.
Donderdag rijden we via een mooie nieuwe weg, met zowaar goede bewegwijzeringborden, naar Detza. Onderweg kopen we aardappels, tomaten en bananen van de plaatselijke bevolking. Alles wat langs de kant van de weg wordt aangeboden is erg goedkoop want een trosje met 10 bananen kost maar 25 euro cent en een tomaat kost slechts 5 cent per stuk. We eten onderweg weer een broodje en dat betekent dat er weer 10-tallen kinderen komen kijken.
In Detza bezoeken we een grote pottenbakkerij en we kopen een mooi baksel en doen een interessante rondleiding en kennen nu alle geheimen van het potten bakken.
Peter mailt dat er een tekort is aan benzine en in Lilongwe zien we lange rijen staan voor de pompen maar besluiten niet aan te sluiten want Albert denkt nog voldoende te hebben tot de grens met Zambia waar we morgen heen gaan. Op de Mabuyo Camping in Lilongwe gaan we overnachten en doen daar een potje poolbiljart. Het biljart staat bepaald niet waterpas en laten daarom Albert en Hannie maar winnen mede omdat volgende week hun vakantie is afgelopen.
